กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่นางหลิ่ว ล้อเล่นอันใดกัน ความสัมพันธ์ของพวกเราใกล้ชิดถึงเพียงนี้ จะเป็นคู่มรรคปลอมได้อย่างไร?” เย่เฉินยื่นมือขวาโอบอวิ๋นซีเข้ามาในอ้อมแขน
ส่วนมือซ้ายก็ตบสะโพกนางเบา ๆ หลายครา
ต้องยอมรับว่า สัมผัสเช่นนี้ไม่เลวจริง ๆ
อวิ๋นซีเองก็คาดไม่ถึงว่าเย่เฉินจะโอบนางต่อหน้าทุกคน
แต่เรื่องนี้เป็นสิ่งที่นางเอ่ยถาม อีกทั้งยังมีผู้คนมองอยู่ นางจึงไม่ได้ผลักเย่เฉินออก
เจ้าหมอนี่ บังอาจฉวยโอกาสกับนาง
ทว่านางกลับไม่ทันสังเกตว่า ภายในใจของตนดูเหมือนจะไม่ได้ต่อต้านเย่เฉิน หากเป็นเมื่อก่อน ผู้ใดกล้าเข้ามาใกล้ชิดนางเช่นนี้ คงถูกนางฟาดฝ่ามือจนกระเด็นไปนานแล้ว