กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาบินสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมฆหมอกคืบคลัน พวยมัวอยู่รอบกาย เย่เฉินยังไม่ทันได้ชมวิวทิวทัศน์บนฟ้า ลมเย็นสายหนึ่งก็พัดกระหน่ำมา ทำให้เขารู้สึกตึงเครียดขึ้นมาบ้าง เท้าลื่นเล็กน้อย แล้วก็ร่วงลงไป
“ข้าไปแล้ว”
เย่เฉินตกใจจนตะโกนเสียงดัง รีบคว้ากระบี่เฉิงอิ่งไว้
เขาเร่งปล่อยปราณวิญญาณอย่างสุดชีวิต ให้กระบี่เฉิงอิ่ง continued บินต่อไป
มิฉะนั้นตกไปถึงพื้นแล้วคงตายแน่ เขาก็จะได้ชื่อกระฉ่อนในประวัติศาสตร์จริง ๆ เสียที
เป็นผู้บำเพ็ญเซียนคนแรกของสำนักแก่นสวรรค์ที่ตายเพราะตกจากฟ้า
ขณะที่เย่เฉินกำลังห้อยโหนอยู่กลางอากาศแกว่งไปมา เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างเขาอย่างกะทันหัน คว้าเขาไว้ แล้ววางเขาลงบนกระบี่บินของนาง
เย่เฉินมองเห็นเงาของอีกฝ่าย จึงถอนหายใจโล่งอก