บทที่ 93 ช่วยชีวิตแม่ไว้อีกครั้ง

สายตาของฟู่เจิ้นถิงเย็นวาบ เขาก้าวรองเท้าบูตทหารเดินเข้าไปหาคนรับใช้สาวทีละก้าว ก่อนชักปืนออกมาแล้วขึ้นลำอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินเสียงกระสุนขึ้นลำ คนรับใช้ก็เงยหน้าพรวด

ปากกระบอกปืนจ่ออยู่ตรงหน้าผากของเธอพอดี

ฟู่เจิ้นถิงอุ้มโจวโจวไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง ส่วนอีกมือกำปืนแน่น แววตาเหลือเพียงความเย็นเยียบและจิตสังหาร

“พูดมา เธอเป็นคนใส่ยาพิษใช่ไหม?”