บทที่ 26 แม้แต่ไก่ยังรู้จักบินเข้าบ้านตัวเอง

หลังจากเจอเรื่องน่าประหลาดใจติดต่อกันหลายครั้ง ลุงหรงก็ดูเหมือนจะเริ่มชินเสียแล้ว

เขาหันไปพูดกับโจวเหยียนจวินด้วยรอยยิ้ม

“คุณนายครับ ผมพาเป็ดพวกนี้ไปไว้หลังจวนก่อนนะครับ จะได้ให้พ่อครัวจางเอาไปทำเป็ดยัดไส้แปดสมบัติ!”

โจวเหยียนจวินยิ้มพร้อมพยักหน้า

“ไปเถอะ เดี๋ยวอย่าลืมไปรับเงินรางวัลจากป้าโจวด้วยนะ”

ลุงหรงได้ยินก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

“ขอบคุณครับคุณนาย!”

เขาเดินตรงไปยังหลังจวน ส่วนฝูงเป็ดป่าก็เดินตามหลังไปอย่างว่าง่าย

“ก๊าบ ก๊าบ!”

เป็ดตัวอ้วนกลมเดินส่ายตัวตามกันไปทีละตัว ก่อนจะพากันเข้าไปในจวนแม่ทัพอย่างเป็นระเบียบ