บทที่ 18 โชคดีของตระกูลฉินหมดสิ้นแล้ว

“จะทำยังไงดี? ถ้าผู้บัญชาการกองทัพเฉิงรู้เรื่องเข้า พวกเราคงไม่ได้เสียแค่เงินค่าสินค้าแน่!”

ฉินสือจงลุกขึ้นเดินวนไปวนมาในห้องอย่างกระวนกระวาย

พ่อบ้านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเสนอเสียงเบา

“นายท่าน ไม่อย่างนั้นพวกเราส่งยาไปให้อีกล็อตดีไหมครับ?”

ฉินสือจงหยุดเดินแล้วหันขวับมามอง

“แล้วตอนนี้แกจะให้ฉันไปหายามากมายขนาดนั้นมาจากไหน?!”

พ่อบ้านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรวบรวมความกล้าพูดขึ้น

“นายท่าน ยาพวกนั้นอย่างไรก็บรรจุอยู่ในขวดแก้ว ใครจะรู้ล่ะครับว่าข้างในเป็นยาจริงหรือยาปลอม?”