บทที่ 17 ในที่สุดพ่อก็ไม่ขาดแคลนยาแล้ว

“เจิ้นถิง ยาเต็มรถคันนี้เป็นยารักษาการติดเชื้อทั้งหมดเลยค่ะ!”

โจวเหยียนจวินอุทานด้วยความตกใจ

“อืม ผมขึ้นไปดูเอง คุณรออยู่ตรงนี้”

ฟู่เจิ้นถิงก้าวยาว ๆ ไปข้างรถ ก่อนเปิดลังใบหนึ่งออก

ภายในลังเต็มไปด้วยขวดยาแก้วที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ทั้งหมดล้วนเป็นยารักษาการติดเชื้อ

เหล่าทหารที่ยืนล้อมอยู่รอบ ๆ ต่างเผยสีหน้ายินดีทันที

“เป็นยาจริง ๆ! ทหารบาดเจ็บของเรารอดแล้ว!”

จากนั้นฟู่เจิ้นถิงเปิดลังอีกหลายใบติดต่อกัน

ทุกลังล้วนเต็มไปด้วยเพนิซิลลิน