กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 พี่น้องเผชิญหน้า
“บังอาจ!”
จีอู๋จิ้นโกรธจนคำราม กล่าวได้อย่างไรว่าเขาผิด เขาผิดตรงไหน หรือจะให้ปล่อยจีอู๋เย่ไว้ แล้ววันหน้าคอยมาแย่งราชบัลลังก์ของเขา
เจ้าตาแก่นี้ติดตามเขามานานถึงเพียงนี้ ยังไม่รู้น้ำใจของเขาเลยหรือ
“ฝ่าบาทโปรดอย่าทรงพิโรธ บ่าวสมควรตาย บ่าวจะขอย้ายตัวเองไปตำหนักซินเจ่อเอง”
ขันทีไห่ตกใจกลัวจนโขกศีรษะขอชีวิตไม่หยุด ในใจเศร้าสร้อยเหลือเกิน ที่ว่าใกล้ชิดฮ่องเต้ดั่งอยู่กับเสือนั้น ช่างเป็นความจริงมิได้แปรผัน
จีอู๋จิ้นจ้องขันทีไห่ด้วยความพิโรธ เจตนาสังหารล้นออกมาจนหมด
แต่สุดท้ายจีอู๋จิ้นก็มิได้ออกคำสั่งสังหาร ในหัวเต็มไปด้วยคำพูดของขันทีไห่
ส่วนขันทีไห่คุกเข่าอยู่กับพื้นมิกล้าเปล่งเสียง รอให้จีอู๋จิ้นตัดสินลงโทษ