กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 จีอู๋จิ้นยอมอ่อนข้อ
ตาเฒ่าคลุ้มคลั่งหาได้หวั่นเกรงบารมีฮ่องเต้ของเขาแม้แต่น้อย นางเพียงยกตาขึ้นตวัดมองเขาคร่าว ๆ หนึ่งที แล้วเดินโผเผเข้าไปนั่งลงบนตั่งผ้าไหมที่ว่างอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่แยแส กิริยาผ่อนคลายตามอัธยาศัย ไม่มีความเกร็งแม้สักเศษเสี้ยว
“ข้าผู้เฒ่าเป็นผู้ใดนั้นหาใช่เรื่องสลักสำคัญ”
เสียงของนางแหบพร่าแต่เปี่ยมด้วยความมั่นคงในใจ สายตาทอดตรงไปยังจีอู๋จิ้น ไม่ต่ำต้อยและไม่ถือตัว ทุกคำเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ “ข้าผู้เฒ่าวันนี้เข้าวังมา ก็เพื่อจะพูดเรื่องหนึ่งกับฝ่าบาทเท่านั้น”
แววตาของจีอู๋จิ้นเย็นลงเล็กน้อย “ท่านผู้อาวุโสเชิญว่ามาได้เลยขอรับ”
“ปล่อยให้ตระกูลเฟิงออกจากเมืองหลวงโดยสวัสดิภาพ มุ่งไปยังเหลียงโจว”