กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 265 ฉันยินดี
ประตูลิฟต์เปิดออก สิ่งแรกที่สวี่จินอันเห็นคือแสงไฟตรงโถงทางเข้า
ปกติเวลานี้ ที่บ้านจะเปิดไฟไว้เพียงดวงเดียว แต่วันนี้แสงไฟกลับทอดยาวมาจากห้องรับแขก ส่องดอกไม้ที่เพิ่งวางไว้ข้างตู้ และมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอยู่ในอากาศ
เธอเดินไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะค่อย ๆ ชะลอฝีเท้าลง
ข้างโซฟาและริมหน้าต่างต่างมีดอกไม้เพิ่มขึ้นมา สีของพวกมันอ่อนโยนมาก ระหว่างสีขาวจันทร์กับสีชมพูอ่อนแซมด้วยสีฟ้าที่เกือบคล้ายยามสนธยา โคมไฟดวงเล็กถูกวางเรียงไปตามแนวรูปถ่าย ส่องใบหน้าที่กำลังยิ้มคุ้นเคยในกรอบแก้วให้สว่างขึ้น
มีภาพหุบเขาในตุรกี มีท้องฟ้ายามบอลลูนลมร้อนลอยขึ้น และยังมีภาพเธอยืนอยู่หน้าตลาดนัดเครื่องเทศ หันกลับมายิ้มให้กล้อง
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารูปบางใบในนั้นถ่ายไว้ตั้งแต่เมื่อไร
สวี่จินอันกอดถ้วยรางวัลยืนอยู่ที่เดิม ก่อนจะค่อย ๆ หันไปมองเฮ่อหราน
“คุณเตรียมไว้เหรอ”
เขาวางกระเป๋าใบเล็กของเธอไว้เรียบร้อย แล้วพยักหน้า