เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 264 วันนี้เหมือนฝันเลย
การสัมภาษณ์และงานเลี้ยงรอบดึกหลังจากนั้นสิ้นสุดลงท่ามกลางเสียงแสดงความยินดีไม่ขาดสาย รอจนเฮ่อหรานเคียงข้างสวี่จินอันเดินออกจากสถานที่จัดงาน ค่ำคืนก็ดึกสงัดแล้ว
เธอยังคงกอดถ้วยรางวัลเอาไว้
ถังอี้เคยถามถึงสองครั้งว่าจะให้ช่วยถือแทนไหม แต่เธอก็ยิ้มแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ จนกระทั่งถึงตอนขึ้นรถ ถึงได้ยอมสละมือข้างหนึ่งมาจับชายกระโปรง ส่วนมืออีกข้างยังคงกอดประคองมันไว้ ราวกับกลัวว่าจะไปกระทบกระแทกตรงมุมขอบแม้เพียงนิด
เฮ่อหรานประคองเธอจนนั่งเรียบร้อย แล้วจึงเดินอ้อมไปขึ้นรถอีกฝั่ง
เมื่อประตูปิดลง เสียงภายนอกก็พลันห่างไกลออกไปในทันที
สวี่จินอันเอนหลังพิงเบาะนั่ง ผ่อนลมหายใจออกมายาว ๆ ก่อนจะก้มหน้ามองถ้วยรางวัลบนตัก แล้วแย้มยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง
กระจกรถสะท้อนใบหน้าของเธอ เมคอัพเลือนรางไปบ้างแล้ว ทว่าดวงตากลับทอประกายสดใสยิ่งกว่าตอนก้าวออกจากบ้านเสียอีก