ตอนที่ 227 อีกครั้ง

ตอนที่ 227 อีกครั้ง

วันแรกของการเรียน สวี่จินอันเริ่มจากฝึกยืนเป็นเวลายี่สิบนาที

เธอในกระจกสวมชุดฝึกซ้อม มัดผมขึ้น แขนยกมาไว้ด้านหน้าตามที่ครูกำหนด ตอนแรกยังพอใส่ใจหัวไหล่ได้อยู่ แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อความสนใจตกไปอยู่ที่เท้า ข้อมือก็แข็งเกร็งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ครูแซ่ฉิน เคยสอนนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์มาแล้วไม่น้อย เมื่อเห็นเธอยืนเกร็งขึ้นเรื่อย ๆ จึงใช้พู่กันแตะไหล่เธอเบา ๆ

“ตรงนี้ผ่อนลงหน่อย เธอไม่ได้กำลังแข่งประลองกำลังกับใคร”

สวี่จินอันลองผ่อนแรงลง

แต่อย่าผ่อนจนหมดแรง เอวกับแผ่นหลังยังต้องมีจิตวิญญาณอยู่

เธอเงยหน้ามองกระจก พลันรู้สึกว่าร่างกายที่ใช้งานมานานกว่ายี่สิบปีนี้ ดูเหมือนจะยังไม่เรียนรู้จักเชื่อฟัง

แต่หลังจากตามจังหวะท่าทางได้แล้ว เธอก็เรียนรู้ได้เร็วกว่าที่คาดไว้