เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 224 เจอกันครั้งหน้า
อาหารค่ำในวันสุดท้ายจัดขึ้นที่ห้องอาหารของที่พัก ซึ่งอยู่ติดกับระเบียง
ทันทีที่การสัมภาษณ์ช่วงบ่ายจบลง ทีมงานก็เริ่มขนโต๊ะเก้าอี้มาตั้ง โต๊ะยาวหลายตัวถูกนำมาต่อเข้าด้วยกันแล้วปูด้วยผ้าสีขาวงาช้าง ยอดเขาหินนอกหน้าต่างยังแต้มด้วยแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ ทว่าบนแก้วกลับสะท้อนแสงไฟและเงาผู้คนที่เดินไปมาแล้ว
สวี่จินอันช่วยจัดวางเครื่องใช้บนโต๊ะ เมื่อเดินมาถึงที่นั่งของตัวเอง เธอก็พบว่าข้างจานมีซองจดหมายเพิ่มขึ้นมาใบหนึ่ง
ข้างในคือการ์ดความปรารถนาที่เธอเขียนไว้ที่สนามบิน
【อยากเก็บภาพถ่ายไว้สักสองสามใบ เวลาหยิบมาเปิดดูในอนาคต จะได้ยังจำได้ว่าตอนนั้นกำลังหัวเราะเรื่องอะไร】
เธอมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา
เฮ่อหรานยืนอยู่ข้าง ๆ วางแก้วน้ำลงแล้วถามว่า “ทำสำเร็จแล้วหรือยังครับ”
“เกินเป้าหมายไปไกลแล้วค่ะ”