ตอนที่ 223 ต่อไปก็อยากมีวันแบบนี้

ตอนที่ 223 ต่อไปก็อยากมีวันแบบนี้

หลังดวงอาทิตย์ลอยสูงขึ้น เงามืดในหุบเขาก็ค่อย ๆ ถอยร่นไป

บอลลูนลมร้อนลอยไปข้างหน้าตามกระแสลม ทิวทัศน์ใต้ฝ่าเท้าก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย ถนนแคบ ๆ ทอดผ่านระหว่างยอดเขาหิน เลี้ยวคดเคี้ยวไปตามเนินเขาที่เผยผิวดินเปลือยเปล่า ไกลออกไปมีบ้านหินหลายหลังตั้งเบียดชิดกัน หลังคาของพวกมันเล็กเสียจนใช้กลางฝ่ามือเดียวก็แทบปิดคลุมได้

สวี่จินอันคิดมาตลอดว่า การมองทิวทัศน์จากบนฟ้าจะให้ความรู้สึกเหมือนทุกอย่างพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

แต่พอได้มาถึงที่นี่จริง ๆ เธอกลับพบว่าทุกอย่างเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า