กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 163 คืนนี้ดูด้วยกัน
พอลงมือทำจริง สวี่จินอันก็พบอย่างรวดเร็วว่าความลำพองใจเล็ก ๆ ตอนเช้าของเธอที่ว่า “ในที่สุดก็ถึงตาครูเฮ่อที่ไม่เป็นแล้ว” นั้น ปรากฏออกมาเร็วเกินไปจริง ๆ
ดอกไหมดูเบา ๆ ง่าย ๆ แต่พอมาอยู่ในมือจริงกลับทดสอบความอดทนมาก
ผ้าแพรต้องพับตามลายให้เป็นส่วนโค้งของกลีบดอก จากนั้นใช้ลวดเหล็กเส้นเล็กค้ำรูปทรงไว้ ที่ยากที่สุดคือการพันด้ายขั้นสุดท้าย ตอนที่โจวฮุ่ยฉินทำ ด้ายไหมลอดผ่านปลายนิ้ว แทบมองไม่เห็นความชะงัก เก็บทีละชั้นอย่างละเอียดและสม่ำเสมอ แต่พอมาถึงมือสวี่จินอัน กลับมีด้ายช่วงสั้น ๆ ที่ไม่ยอมเชื่อฟัง โผล่กระดกออกมา
เธอก้มหน้ากัดฟันสู้กับด้ายเส้นนั้นอยู่พักใหญ่ จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นเข้ามาจากข้าง ๆ
“ตรงนี้กลับด้านหรือเปล่า?”
สวี่จินอันเงยหน้าขึ้น