เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 116 การสารภาพรัก
“ดูเหมือนจะสั้นไปหน่อยนะ”
หลังคำพูดของสวี่จินอันจบลง รอยยิ้มในดวงตาของเฮ่อหรานก็หยุดชะงักไปในทันที
มันไม่ได้จางหายไป เพียงแต่รอยยิ้มที่เคยผ่อนคลายอยู่ระหว่างคิ้วกับดวงตานั้น ราวกับถูกอารมณ์อีกชนิดที่ลึกกว่าและหนักกว่าหนุนไว้จากข้างใต้ ชั่วขณะหนึ่งจึงไม่อาจดำเนินต่อตามเส้นโค้งที่คุ้นเคยได้
เขายังคงยืนอย่างมั่นคง
บนใบหน้าที่คุ้นเคยกับการรักษาความสงบนิ่งต่อหน้ากล้องนับไม่ถ้วนนั้น ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงชัดเจนพอจะสังเกตได้ มีเพียงลมหายใจที่ชะงักเบา ๆ อยู่ในอากาศชั่วพริบตาหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเรียบสม่ำเสมออีกครั้ง
แต่สายตากลับไม่เคยละจากเธอ
ในกล้อง ความเปลี่ยนแปลงนี้จริง ๆ แล้วไม่ถือว่าฉับพลัน
คนในทีมงานรายการคงคิดเพียงว่าเฮ่อหรานกำลังตั้งใจรับคำพูดเมื่อครู่ของเธอ
แต่คนที่อยู่ใกล้พอจะสังเกตความต่างบางอย่างได้อยู่บ้าง