ตอนที่ 115 ลืมบท

ตอนที่ 115 ลืมบท

สายตาของเฮ่อหรานจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอตลอดเวลา

“ก็ไม่ใช่ทั้งหมด?”

น้ำเสียงของเขาไม่ได้มีความหมายว่าซักไซ้มากนัก ยังคงเป็นโทนเรียบ ๆ ไม่เร่งร้อนแบบที่ใช้อยู่ทุกวัน แต่สวี่จินอันกลับฟังออกถึงความจริงจังบางส่วนจากน้ำเสียงนั้น

สวี่จินอันลดสายตาลง ปลายนิ้วมือลูบไปตามขอบการ์ดเบา ๆ อย่างไม่รู้ตัว

การ์ดใบนี้เธอเขียนใหม่อีกครั้งเมื่อคืนวาน

ตอนแรกเขียนไว้ในบันทึกของโทรศัพท์มือถือ ต่อมาก็ลบแล้วแก้ไปมา รู้สึกว่าอันไหนเว่อร์เกินไปก็ตัดออก อันไหนเหมือนบทดำเนินรายการเกินไปก็แก้ทิ้ง สุดท้ายทุกประโยคที่เหลืออยู่ล้วนผ่านการไตร่ตรองอย่างละเอียด

เดิมทีเธอคิดว่าแค่พูดตามเนื้อหาที่เตรียมไว้ให้จบก็พอ