กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 99 เธอชอบเฮ่อหราน
ขณะที่ระยะห่างสุดท้ายระหว่างทั้งสองกำลังจะหายไป จู่ ๆ เสียงฟ้าร้องทุ้มต่ำก็ดังขึ้นนอกหน้าต่าง
หอประชุมเก่าในห้วงฝันสั่นไหวตามไปด้วย
แสงไฟสลัวสีเหลือง ผนังที่สีหลุดลอก และใบหน้าของเฮ่อหรานวัยหนุ่มซึ่งอยู่ใกล้เพียงคืบ ราวกับถูกสายลมที่พัดมาอย่างกะทันหันสลายไป สวี่จินอันยังไม่ทันแยกแยะด้วยซ้ำว่าริมฝีปากของเขาสัมผัสเธอจริงหรือไม่ จิตสำนึกก็ถูกกระชากออกจากสายฝนที่ตกไม่ขาดสายนั้นเสียแล้ว
เธอลืมตาขึ้น
ภายในห้องนอนยังคงมืดสลัว