ตอนที่ 98 เฮ่อหรานวัยยี่สิบสอง

ตอนที่ 98 เฮ่อหรานวัยยี่สิบสอง

“คุณมาแล้ว”

ประโยคนั้นตกลงไปในเสียงฝน ราวกับเดินทางข้ามเวลาอันยาวนานจากตอนเย็นวันหนึ่งเมื่อเจ็ดปีก่อน ในที่สุดก็มาถึงข้างหูของเธอ

สวี่จินอันยืนอยู่ที่ประตู ชั่วขณะหนึ่งแยกไม่ออกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ หรือเผลอเดินหลงเข้าไปในความทรงจำที่ถูกลืมมานานเกินไป

คนตรงหน้าดูคุ้นเคย และในขณะเดียวกันก็ต่างจากเฮ่อหรานที่เธอรู้จักอยู่ไม่น้อย

เสียงของเขาใสกว่าในตอนนี้อยู่เล็กน้อย ยังไม่มีน้ำเสียงทุ้มต่ำและความสุขุมที่ตกตะกอนจากการเผชิญหน้ากล้องมาหลายปี แต่ก็ยังฟังเพราะอยู่ดี เสียงท้ายประโยคตกลงในหลังบ้านอันกว้างโล่ง ถูกร่มเงาฝนที่โปรยลงมาอย่างต่อเนื่องนอกหน้าต่างพยุงไว้เบา ๆ กลับเผยให้เห็นความอ่อนโยนแบบหนึ่งที่เป็นของคนหนุ่ม

สวี่จินอันมองเขาตาเหม่อลอย

“คุณรู้จักฉัน?”

คำพูดเพิ่งหลุดออกจากปาก เธอก็พบว่าเสียงของตัวเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน