เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 38 แบบนี้นับเป็นการนัดเดตไหม
พอเฮ่อหรานถามประโยคนี้จบ ห้องรับแขกก็เงียบไปชั่วขณะหนึ่ง
บนจอโทรทัศน์ยังเล่นโฆษณาอยู่ เสียงดนตรีคึกคักกับเสียงบรรยายที่เว่อร์วังลอยออกมาจากลำโพง กลับยิ่งทำให้บริเวณโซฟาเงียบเกินไป
สวี่จินอันกอดถุงมันฝรั่งทอดไว้ ราวกับจู่ ๆ ถูกเรียกชื่อจากที่นั่งผู้ชมให้ขึ้นเวที ในหัวรีบรื้อค้นว่าตัวเองไปติดค้างมื้อข้าวนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไร
วันที่การคัดเลือกนักแสดงของ “คนในหมอก” จบลง
เธอเหมือนจะพูดไว้จริง ๆ ว่าเมื่อเฮ่อหรานกลับมา จะเลี้ยงข้าวเขา
ตอนนั้นพูดอย่างฮึกเหิม ราวกับแค่เอ่ยปากออกไป ร้านอาหารก็จะจองให้เสร็จโดยอัตโนมัติ แต่ต่อมาวุ่นอยู่กับเซ็นสัญญา อ่านบทภาพยนตร์ และบันทึกรายการ เรื่องนี้จึงถูกเธอเก็บลงไปในส่วนลึกของความทรงจำอย่างเป็นธรรมชาติมาก
ตอนนี้เจ้าหนี้มาทวงถึงบ้านด้วยตัวเอง แม้รายการออกอากาศก็ยังเบนความสนใจเขาไม่ได้
“ฉันไม่ได้ลืม” สวี่จินอันนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงหนักแน่น “แค่อยากเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้หน่อย เลยต้องใช้เวลา”