กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 265 ยังมีอะไรให้ต้องเป็นห่วงอีกหรือ?
“ลูกสาว กลับเมืองหลวงไปกับพวกเราดีไหม ที่นั่นสภาพความเป็นอยู่ดีกว่าในกองทัพนี้มาก ลูกจะได้กลับไปพักบำรุงครรภ์ แล้วก็มีพวกเราคอยดูแลด้วย ดีไหมลูก?”
ถังซือเหยียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเธอก็ยังรู้สึกว่าคลอดลูกก่อนแล้วค่อยกลับไปดีกว่า ถึงตอนนั้นเธอจะได้กลับไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในเมืองหลวง และรอเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัย
อีกอย่าง ตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์ การนั่งรถก็ไม่สะดวก ที่สำคัญที่สุดคือถนนหนทางไม่ดี รถกระเด้งกระดอนไปมาตลอดทาง
หลังจากคิดจนถี่ถ้วนแล้ว ถังซือเหยียนจึงพูดว่า “พ่อคะ แม่คะ คุณลุงใหญ่ แล้วก็พี่ลูกพี่ลูกน้อง ตอนนี้ฉันยังกลับไปไม่ได้ค่ะ รอให้คลอดลูกก่อนแล้วค่อยว่ากัน”