กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 264 อย่าเพิ่งตื่นเต้นกันค่ะ
“ฉันเองก็มีสิทธิ์รู้ความจริงไม่ใช่หรือคะ ถ้าวันนี้ฉันยอมรับญาติกับพวกคุณ แล้ววันต่อมากลับมีใครอีกคนโผล่มาบอกว่าเธอต่างหากที่เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของพวกคุณ แบบนั้นไม่กลายเป็นเรื่องให้คนอื่นหัวเราะเยาะหรอกหรือ”
“อีกอย่าง เวลาผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ฉันไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่ามีพวกคุณอยู่บนโลกนี้ ฉันใช้ชีวิตคนเดียวได้ดีมาตลอด ตอนนี้ก็ยังมีสามีที่รักและเอาใจใส่ฉันด้วย สำหรับฉันแล้ว พวกคุณเป็นคนแปลกหน้าค่ะ”
เซี่ยหว่านชิ่นพูดว่า “มู่เสวี่ยลูกแม่ เป็นความผิดของแม่เองที่ดูแลลูกไม่ดี จนเปิดโอกาสให้คนร้ายอุ้มลูกไป ถ้าลูกมีความโกรธแค้นอะไร ก็ระบายใส่แม่โดยตรงได้ไหม”