บทที่ 167 ความพยายามไม่สูญเปล่า

บทที่ 167 ความพยายามไม่สูญเปล่า

“พวกเธอวางใจได้ ขอแค่จ่ายเงินครบ ฉันจะไปถึงที่นั่นตรงเวลาแน่นอน”

ทั้งสองจึงจำใจหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าคนละสามสิบหยวนส่งให้เอ้อร์หลายจื่อ

เอ้อร์หลายจื่อรับเงินมาด้วยความดีใจ เขาคิดในใจว่าได้เงินมาฟรี ๆ ตั้งหกสิบหยวน คราวนี้ก็ไปเล่นพนันในตำบลได้อีกสองสามตาแล้ว

พอตกกลางคืนยังจะได้ภรรยาสวย ๆ มาฟรีอีกคน โชคดีจริง ๆ

ถังซือเหยียนเห็นรอยยิ้มแปลกประหลาดบนใบหน้าของเอ้อร์หลายจื่อก็คิดในใจว่า ปล่อยให้แกดีใจไปก่อนเถอะ พอถึงเช้าพรุ่งนี้แกคงยิ้มไม่ออกแล้ว

เอ้อร์หลายจื่อพูดว่า “หวังว่าพวกเราจะร่วมมือกันอย่างราบรื่นนะ ฉันขอตัวก่อน คืนนี้จะรอฟังข่าวดีจากพวกเธอ”