บทที่ 92 คอยดูก็แล้วกัน

บทที่ 92 คอยดูก็แล้วกัน

“ในหมู่บ้านนี้มีใครบ้างไม่รู้ว่ายายแก่หยาง แม่ของไอ้หลายจื่อเป็นคนแบบไหน ทั้งปากร้าย ใจแคบ แถมยังขี้เหนียวสุด ๆ”

“ใครแต่งเข้าบ้านนั้นไป พวกเขาก็ไม่เห็นเป็นคนด้วยซ้ำ ได้ยินว่าครั้งก่อนถังซู่อี้เถียงกับยายแก่หยางอยู่ไม่กี่คำ ก็ถูกขังไว้ในห้องเก็บฟืน ปล่อยให้อดอาหารถึงสองวันเต็มกว่าจะยอมปล่อยออกมา”

“เพราะอย่างนั้นพวกคุณที่เป็นพ่อแม่ เป็นพี่ชาย ก็ควรไปเยี่ยมเธอบ่อย ๆ หน่อย บอกให้เธออย่าไปต่อต้านยายแก่หยางกับไอ้หลายจื่อ ไม่อย่างนั้นสักวันอาจตายโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ”