บทที่ 91 หาเรื่องเจ็บตัวเอง แล้วจะร้องโอดครวญไปทำไม

บทที่ 91 หาเรื่องเจ็บตัวเอง แล้วจะร้องโอดครวญไปทำไม

ถังซือเหยียนฟังพวกเขาคุยกันโดยไม่ได้พูดแทรก

ทุกคนกินอาหารไปพลางพูดคุยกันไปพลาง กว่าจะกินมื้อนี้เสร็จก็ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง วันนี้ทั้งสองคนกินกันจนอิ่มแน่นท้องเป็นพิเศษ

หลังจากกินเสร็จ ทั้งสองก็กล่าวลาแล้วขับรถออกไป เพราะพวกเขารู้ดีว่าป้า ๆ ในหมู่บ้านเป็นคนอย่างไร

หากยังอยู่ที่บ้านถังซือเหยียนต่อไป ไม่รู้ว่าอีกเดี๋ยวจะถูกเอาไปพูดกันอย่างไรบ้าง

ถังซือเหยียนยืนส่งทั้งสองคนจนรถลับสายตา จากนั้นจึงช่วยเซี่ยจิ่นเหนียนเก็บถ้วยชาม

ถึงอย่างไรเธอก็ลาหยุดไว้สองวันแล้ว บ่ายวันนี้ไม่ต้องไปทำงาน จึงตั้งใจจะพักผ่อนอยู่บ้านให้เต็มที่ แล้วค่อยไปทำงานพรุ่งนี้