ตอนที่ 137 สิ่งที่ไม่มีย่อมไม่จำเป็นต้องใส่ใจจริง ๆ

ตอนที่ 137 สิ่งที่ไม่มีย่อมไม่จำเป็นต้องใส่ใจจริง ๆ

ภายใต้ความร่วมมือของทั้งสองคน ไม่นานกับข้าวสี่อย่างซุปหนึ่งอย่างก็ทำเสร็จและถูกนำมาเสิร์ฟ

แม้ทั้งหมดจะเป็นเพียงอาหารทำทานเองในบ้าน แต่สีสัน กลิ่น และรสชาติกลับครบครัน

ดูออกเลยว่าฝีมือของผู้ช่วยสาวไม่เลวเลยทีเดียว

“ประธานเย่ ลองชิมฝีมือของฉันดูหน่อยไหมคะว่าเป็นยังไงบ้าง?”

ซูเหยาหยิบตะเกียบคู่หนึ่งส่งให้เย่เฟิงด้วยความประหม่านิด ๆ

ไม่รู้เหมือนกันว่าเย่เฟิงจะคุ้นชินหรือเปล่า

คราวที่แล้วพอเย่เฟิงมาถึงก็ก้มหน้าก้มตาตั้งหน้าตั้งตากิน หล่อนเลยไม่ได้ถามไถ่ว่าอร่อยหรือไม่

เย่เฟิงรับตะเกียบมา แล้วลองชิมดูทีละอย่าง

“ดีมากเลยจริง ๆ” เย่เฟิงชูนิ้วโป้งให้