กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 43 นายยั้งมือเถอะ ด้านนอกมีแต่...
“พ่อ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้” เย่หยางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
พวกเขาหาเย่เจี้ยนที่บ้านตั้งนานก็ไม่เจอ โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้ นึกไม่ถึงว่าจะมาอยู่ที่นี่
เย่ต้าซานหรี่ตามองไปทางเย่เจี้ยน
“แค่ก ๆ ฉันแวะมาเกลี้ยกล่อมพี่ชายของนาย” สายตาของเย่เจี้ยนมีแววหลบซ่อนเล็กน้อย
ตาแก่คงดูออกบ้างแล้ว
แต่ทว่าขอแค่เขายืนกรานไม่ยอมรับก็พอ
“เหอะ!” เย่ต้าซานแค่นเสียงเย็นชา
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาจะมาพูดเรื่องนี้
นี่เป็นความขัดแย้งภายใน ค่อยกลับไปคุยกันต่อ