กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 31 อาจเป็นเพราะไม่ชอบมั้ง
เมื่อเห็นร่างแบบบิดแน่นเต็มห้องหนังสือ เย่เฟิงก็บิดเกียดกล้ามเนื้อสายหนึ่ง
แม่มันเถอะ ไม่ง่ายเลยจริง ๆ!
นี่ขนาดสมองของเขาผ่านการพัฒนาด้วยยาพันธุกรรมมาสองรอบแล้วนะ มิฉะนั้นคงทำออกมาไม่ได้จริง ๆ
ลองคำนวณเวลามองดู ทางด้านมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศหนานจิงน่าจะใกล้กลับมาแล้ว
คนของฝ่ายทหารก็คงใกล้จะมาถึงแล้วเช่นกัน
เป็นอย่างที่คิดไว้ เขาไม่ได้รอให้นานเกินไป
สองวันต่อมา หานเฟยก็กลับมา
“สามี คิดถึงฉันไหม!”
หานเฟยโถมเข้ากอดเย่เฟิงด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่ง