เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 536 ต้าอวี่ซื่อเหวินมิ่ง
จักรพรรดิชุ่นนั่งตัวตรงอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิมนุษย์ ปลายนิ้วลูบไล้ที่พักแขนหยกดำไปมาอย่างไม่รู้ตัว
ด้านนอกท้องพระโรงฝนเทลงมาอย่างหนัก เม็ดฝนแต่ละหยดที่ซัดกระทบหลังคาสำริดเหมือนทุบลงกลางใจของเขา
ตั้งแต่กระแสน้ำเชี่ยวกรากพังทำนบกั้น ชั่วเวลาเพียงไม่กี่เดือน เผ่ามนุษย์ก็ถูกน้ำท่วมกลืนกินเมืองไปถึงสิบสองแห่ง ราษฎรนับร้อยล้านคนต้องจบชีวิตลงในสายน้ำโกลาหล
ตัวเลขมหาศาลขนาดนี้ ทำให้จักรพรรดิมนุษย์อย่างเขาปวดใจจนแทบรับไม่ไหว
นี่ล้วนเป็นราษฎรใต้การปกครองของเขา เป็นอนาคตของเผ่ามนุษย์ทั้งนั้น!
เพิ่งขึ้นครองราชย์แท้ๆ กลับเกิดการสูญเสียหนักหนาขนาดนี้ ทำให้เขาอดมองไปยังทิศทางของแดนศักดิ์สิทธิ์เผ่ามนุษย์ด้วยความตัดพ้อไม่ได้
หรือเป็นเพราะจักรพรรดิเหยารู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้