ตอนที่ 130 ปีนั้นขั้นไท่อี่ ยืนนิ่งเหมือนลูกกระจ๊อก

ตอนที่ 130 ปีนั้นขั้นไท่อี่ ยืนนิ่งเหมือนลูกกระจ๊อก

จากนั้นซานชิงก็ไม่ได้ลังเลอะไรมาก เพียงแค่หันไปสบตากัน

ก่อนจะลุกขึ้น แล้วคุกเข่าคารวะหงหยวนอย่างจริงจังเต็มพิธีการ

“ซานชิงขอคารวะอารอง!”

หงหยวนมองดูซานชิงตรงหน้า บนใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะมีรอยยิ้มผุดขึ้นมา

ต้องยอมรับเลยว่า ท่าทีของซานชิงทำให้เขาพอใจมาก

เดิมทีเขานึกว่าต้องสั่งสอนทั้งสามคนสักยกก่อน ถึงจะยอมเปิดปากเรียกตนว่าอารองเสียอีก

นึกไม่ถึงว่าทั้งสามคนจะรู้ความขนาดนี้

พอคิดถึงตรงนี้ ในใจหงหยวนกลับรู้สึกผิดหวังขึ้นมานิดๆ จนอดถอนหายใจไม่ได้

หลานๆ มีมารยาทเกินไป คนเป็นอารองอย่างเขาก็หาเรื่องซ้อมพวกมันฟรีๆ ไม่ลงน่ะสิ