ตอนที่ 129 พวกเจ้าควรเรียกข้าว่าอารอง

ตอนที่ 129 พวกเจ้าควรเรียกข้าว่าอารอง

แม้ทำแบบนี้อาจทำให้รากฐานของนางเสียหายไปมาก แต่ต้นอู๋ถงในเผ่ายังอยู่

ขอแค่แสงวิญญาณอมตะไม่ดับสลาย ถึงเวลานั้นมีต้นอู๋ถงของเผ่าคอยช่วย การสร้างร่างเนื้อใหม่และฟื้นฟูรากฐานก็แค่ต้องเสียเวลาเพิ่มขึ้นเท่านั้น

พอคิดได้แบบนี้ หยวนเฟิ่งก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ตัดสินใจสละร่างนี้ทิ้งทันที

พริบตานั้น แสงวิญญาณอมตะของหยวนเฟิ่งก็หม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด แสงสว่างริบหรี่ลงไปมาก

แต่ในเวลาเดียวกัน ความรู้สึกโล่งสบายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนกลับแล่นขึ้นมาในใจ ราวกับหยวนเฟิ่งได้ปลดภาระหนักอึ้งนับพันชั่งทิ้งไปจนหมด

และในวินาทีต่อมา เมื่อไร้การขัดขืนของหยวนเฟิ่งแล้ว