เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ไว้หน้ากันบ้าง
สายตาของเจิงไห่เยี่ยนกวาดสลับไปมาระหว่างเว่ยจื่อจินกับหวังเสี่ยวเลี่ยง
เธอมองไปยังเว่ยจื่อจินอีกครั้ง นิ้วมือนั้นเกือบจะจิ้มไปโดนจมูกของหวังเสี่ยวเลี่ยงแล้ว
“คือเขาคนนี้เหรอ?”
เว่ยจื่อจินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม แววตาที่มองหวังเสี่ยวเลี่ยงนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
หวังเสี่ยวเลี่ยงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยจึงฝืนยิ้มออกมา “ผมดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ใช่!” คำตอบของเจิงไห่เยี่ยนนั้นหนักแน่นเด็ดขาดไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย “นายไม่คู่ควรกับจื่อจินเลยสักนิด”
คำพูดนี้เรียกได้ว่าไม่ไว้หน้าตาหน้ากันเลยสักนิด
ใจของหวังเสี่ยวเลี่ยงกระตุกวูบ ไม่ใช่เพราะถูกดูหมิ่นหรอก แต่เป็นเพราะคำพูดนี้ตรงเกินไปจนเขาไม่รู้จะตอบโต้อย่างไรในทันที
เขาหันไปมองเว่ยจื่อจินอย่างขอความช่วยเหลือ