เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 คุณพอใจกับรายได้ตอนนี้ไหม
ทะเลสาบขุดในสวนสาธารณะประชาชน ในแสงยามเช้าต้นฤดูใบไม้ร่วง ระยิบระยับเป็นชั้นประกายทองแตกกระจาย
คาเฟ่ที่เว่ยจื่อจินบอกอยู่ริมทะเลสาบพอดี เป็นอาคารแก้วสองชั้น มองเห็นได้กว้างไกลดีเยี่ยม
หวังเสี่ยวเลี่ยงผลักประตูแก้วออก สายลมแผ่วที่ปนกลิ่นกาแฟกับน้ำยาปรับอากาศก็ปะทะเข้าที่ใบหน้า
เขามองเห็นทีมเล็ก ๆ ที่มุมหนึ่งได้ในทันที
เว่ยจื่อจินนั่งอยู่ตรงตำแหน่งติดหน้าต่าง สวมชุดสูทผู้หญิงสีขาวที่ดูคล่องแคล่ว ผมยาวรวบไว้ด้านหลังอย่างเรียบง่าย เผยให้เห็นหน้าผากเกลี้ยงเกลาและโครงหน้าด้านข้างที่งดงาม เธอกำลังมองคนตรงหน้าอย่างมีสมาธิ มือถือปากกาหนึ่งด้าม ตรงหน้าเปิดบันทึกไว้หนึ่งเล่ม
ตรงข้ามกับเธอ มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่
หวังเสี่ยวเลี่ยงเห็นได้เพียงแผ่นหลังของผู้หญิงคนนั้น เธอสวมเสื้อยืดเรียบ ๆ รวบผมเป็นหางม้าแบบง่าย ๆ รูปร่างดูผอมบาง