เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 เราอยู่ร่วมกันไม่ได้
ความเหนื่อยล้าทางร่างกายกับความตื่นเต้นของจิตใจถักทอเข้าด้วยกัน เว่ยจื่อจินเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่
หนึ่งคืนหลับสบาย
นาฬิกาชีวิตที่ไม่เคยคลอนแคลนของเว่ยจื่อจิน ในวันนี้กลับผิดเพี้ยนไปโดยสิ้นเชิง
ไม่มีนาฬิกาปลุกตอนหกโมงเช้าตรู่ ไม่มีการเปลี่ยนชุดกีฬาออกไปวิ่งเหยาะ ๆ และไม่มีการกลับมาอาบน้ำเตรียมเริ่มทบทวนย้อนหลังงานประจำสัปดาห์
นี่คือกิจวัตรวันอาทิตย์ของเธอ แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ตอนเธอตื่น แสงแดดนอกหน้าต่างไม่ใช่สีทองนวลแบบยามเช้าตรู่อีกต่อไป แต่เป็นความอบอุ่นขาวจ้าที่สาดส่องชัดเจน บ่งบอกว่าตอนนี้สายมากแล้ว
ถึงเวลาเที่ยงวันแล้ว
เธอขยับตัว รู้สึกเหมือนทั้งร่างถูกแยกชิ้นแล้วประกอบกลับใหม่ อ่อนแรงจนปวดเมื่อย แต่กลับมีความพึงพอใจประหลาดอย่างหนึ่ง
เธออมยิ้มกับตัวเองเบา ๆ