เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ขอให้สมพรปากนาย
เสียงแก้วเหล้าชนกันกังวานสะท้อนอยู่ในห้องวีไอพี หลิวซินอวี่ถอนหายใจยาว ฤทธิ์สุราที่แล่นพล่านทำให้พวงแก้มที่เดิมทีแดงระเรื่ออยู่แล้วยิ่งฉายแววเมามายมากขึ้น
“เฮ้อ เอาจริงนะ อยากเป็นหุ้นส่วนทำอะไรสักอย่างร่วมกับพี่น้องพวกเราจริง ๆ” เขาหยิบขวดเหล้าขึ้นมารินเติมใส่แก้วของตัวเองกับแก้วของหวังเสี่ยวเลี่ยงจนเต็ม “ไม่อยากกลับไปช่วยงานที่บ้านเลยสักนิด น่าเบื่อจะตาย”
หลี่จวินที่เอาแต่ก้มหน้ากระดกเหล้ามาตลอดพลันแค่นหัวเราะ ความเมามายของเขาหนักหนากว่าหลิวซินอวี่จนเริ่มพูดจาลิ้นพันกัน ทว่าเนื้อความกลับเชือดเฉือนอย่างยิ่ง
“แกนี่มารดามันเถอะ อยู่ในกองสุขแท้ ๆ แต่ไม่รู้ค่าเลยจริง ๆ”
หลี่จวินเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยจ้องเขม็งไปที่หลิวซินอวี่ “กลับบ้านรึ แกมีบ้านให้กลับ มีเงินให้หา แกยังจะอยากทำอะไรอีก พวกเราล่ะ จบการศึกษาก็คือตกงานทันที!”
คำพูดของหลี่จวินทำให้หลิวซินอวี่รู้สึกว่าความรำพึงรำพันของตนไม่ถูกกาลเทศะ จึงได้แต่ยิ้มเจื่อนไม่ต่อคำ
ทว่าหลี่จวินกลับคล้ายเปิดกล่องระบายความในใจ เริ่มสบถบ่นอย่างไม่ไว้หน้าใคร