เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 รู้คุณทดแทน
รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวเฉียงดูยากจะหยั่งถึงอยู่บ้างภายใต้แสงไฟสลัวสีเหลืองในร้านอาหารเล็ก ๆ
เขาไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ยกแก้วเบียร์ที่หวังเสี่ยวเลี่ยงเพิ่งรินให้จนเต็มขึ้นมาจิบอีกคำใหญ่
“เสี่ยวเลี่ยง ตอนนี้นายก็ถือเป็นคนทำการค้าครึ่งตัวแล้ว ดังนั้นคำพูดบางคำถ้าฉันพูดออกไป นายก็น่าจะเข้าใจได้”
หวังเสี่ยวเลี่ยงพยักหน้า เตรียมรับฟังความลับที่มีมูลค่าเท่ากับรถมายบัคหนึ่งคัน
โจวเฉียงวางแก้วเหล้าลง เกิดเสียงกระทบดังกิ๊งเบา ๆ
“ฉันรอดชีวิตมาได้อย่างไร นั่นคือเรื่องเล่า ส่วนหลังจากนั้นรวยขึ้นมาได้อย่างไร เสี่ยวเลี่ยง นั่นเป็นความลับทางธุรกิจ”
เขาผายมือสองข้าง รอยยิ้มแฝงความขออภัยไว้เล็กน้อย
“พูดไม่ได้”
หวังเสี่ยวเลี่ยงผิดหวังอยู่บ้าง ทว่าเขาย่อมเข้าใจได้ อย่างไรเสียนี่ก็เป็นวิธีสร้างความร่ำรวยของคนอื่น