กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 390 ลมฝนตั้งเค้า ซากศพส่วนกระดูกสันหลัง
พอกำจัดริงโกเสร็จ ไจโรก็กะจะรีบควบม้าตามไปทันทีแบบไม่หยุดพัก
พวกเขาเสียเวลากันไปตั้งนาน ป่านนี้คงโดนผู้เข้าแข่งขันคนอื่นทิ้งห่างไปไกลลิบแล้ว
ถ้าไม่รีบเร่งฝีเท้าเข้าตอนนี้ อย่าว่าแต่ท็อปสิบเลย ต่อให้เป็นท็อปยี่สิบก็อาจไม่มีที่ยืนให้พวกเขาด้วยซ้ำ
ต่างจากความรีบร้อนของไจโร จอห์นนีกลับเดินเข้าไปในกระท่อมไม้ก่อน แล้วค้นเอาจดหมายที่ใช้ติดต่อสื่อสารออกมาหลายฉบับ
พอได้เห็นเนื้อความในจดหมาย จอห์นนีก็ตกใจจนพูดไม่ออกไปทั้งตัว
เหงื่อเย็นๆ ผุดท่วมหลังจนชุ่มไปหมด หน้าอกกระเพื่อมไหวรุนแรง หอบหายใจคำโตไม่หยุด
“พี่อวิ๋น! คุณรีบมาดูนี่เร็ว!”
จอห์นนีตะโกนไปพลาง ลุกขึ้นยืนพรวดจากรถเข็นไปพลาง ถึงขั้นก้าวเท้าไปข้างหน้าได้นิดหน่อย ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น
พอเห็นจอห์นนีเป็นแบบนั้น ไจโรก็รีบปราดเข้าไปหมายจะช่วยพยุงทันที