เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 389 ความตายของริงโก
สำหรับการกระทำเล็กๆ น้อยๆ นี้ หยางอวิ๋นย่อมมองเห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว แววตาจึงฉายแววดูแคลนออกมาวูบหนึ่ง
วินาทีต่อมา เมื่อแมนดอมเริ่มทำงาน สีหน้าของริงโกก็เปลี่ยนจากสงบนิ่งในตอนแรกเป็นประหลาดใจ จากนั้นกลายเป็นตื่นตระหนก จนกระทั่งเนื้อตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง!
เขาดูราวกับเพิ่งผ่านพ้นความหวาดกลัวที่เสียดแทงลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของวิญญาณมา เหงื่อเย็นๆ ผุดซึมออกมาเต็มหน้าผากโดยไม่รู้ตัว
“นี่มัน...”
ริงโกกลืนน้ำลายลงคอ หันกลับไปมองหยางอวิ๋นอีกครั้งตามสัญชาตญาณ
พอเห็นหยางอวิ๋นพยักหน้าพลางยิ้ม ต่อให้ในใจของริงโกไม่อยากจะเชื่อแค่ไหน แต่ถึงตอนนี้ก็จำต้องเชื่อแล้ว
สแตนด์ของคนตรงหน้านี้ ไม่เพียงแต่หักล้างการย้อนเวลาของเขาได้เท่านั้น แต่ยังทำให้เขาได้สัมผัสกับการเร่งเวลาไปข้างหน้าอีกด้วย