ตอนที่ 142 เถ้าแก่ตัวตัว

ตอนที่ 142 เถ้าแก่ตัวตัว

คุณป้าใช้ช้อนตักข้าวผัดส่งเข้าปาก

รสสัมผัสของข้าวผัดแตกต่างจากที่เธอคิดไว้ มันไม่ได้รู้สึกมันเลี่ยนเลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับกินแล้วรู้สึกสดชื่นพอตัว

รสชาติอร่อยกลมกล่อม ทั้งหอมกลิ่นข้าว รสหวานธรรมชาติของผักกวางตุ้งเล็ก กลิ่นหอมของไข่ บวกกับรสชาติผสมผสานของเครื่องปรุงต่าง ๆ

“ข้าวผัดนี่ดีจริง ๆ ไม่มันเลยสักนิด”

คุณป้าอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม “อร่อยมาก ให้หลานชายผมกินฉันก็วางใจ”

คุณป้าคนอื่น ๆ ก็อดใจไม่ไหว ต่างสั่งข้าวผัดกันคนละจาน

เจียงเทียนนึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วจะมีคนในชุมชนมาอุดหนุนธุรกิจด้วย

เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านเก่า ชั้นที่เขาพักอาศัยอยู่สูง จึงไม่มีเรื่องพวกนี้

แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน