เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 4 คุณชายมีอภินิหาร มู่อิงเดินทางมาแจ้งข่าวดี
วันเวลาผ่านไปรวดเร็วดั่งลูกศร ชั่วพริบตาเดียวก็ผ่านพ้นไปสิบวันแล้ว
ตลอดสิบวันนี้ แม้ว่าจูเปียวจะมี “กายบริสุทธิ์ไร้มลทิน” แต่กิจวัตรประจำวันก็แทบไม่ต่างจากทารกทั่วไป ในแต่ละวันส่วนใหญ่จะจมอยู่กับการนอนหลับลึก มีเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้นที่ตื่นขึ้นมา
ในช่วงเวลาตื่นอันน้อยนิดนี้ ภารกิจหลักของเจ้าหนูจูเปียวก็คือการเอาอกเอาใจท่านแม่
ถูกต้องแล้ว คือการเอาอกเอาใจท่านแม่นั่นเอง
จูเปียวที่ผ่านชีวิตมาสองชาติ ย่อมไม่ทำตัวงอแงร้องไห้งอแงเหมือนเด็กทารกทั่วไปที่คอยแต่จะให้อุ้มให้ปลอบหรอกนะ
แต่ปัญหาคือ เด็กทารกที่เอาแต่วัน ๆ ร้องไห้กระจองอแง คอยแต่จะให้อุ้มให้ปลอบแถมยังถ่ายเรี่ยราดได้ตลอดเวลานั้น ในสายตาของมารดาผู้ให้กำเนิดกลับน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจูเปียวที่ไม่ค่อยร้องงอแง ตัวขาวอ้วนกลมหน้าตาน่ารักแถมยังมีกลิ่นหอมนมกรุ่นไปทั้งตัวคนนี้เลย