เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 212 หยอกเย้าจักรพรรดิภาพยนตร์ลู่
ฉินหว่านอิ๋นก็ปล่อยมือในพริบตาเดียวกับที่จับไว้เช่นกัน
จากนั้นก็ชูมือทั้งสองข้างขึ้นสูงเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ
“……ขอโทษที เมื่อกี้ฉันมองไม่ชัด อาจารย์ลู่คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
ลู่เจี้ยนเย่แววตาเย็นชาคมกริบ ไม่เอ่ยปากพูด
เรือนผมยาวประดุจน้ำหมึกรวบไว้บนศีรษะ ประดับด้วยปิ่นไม้สีเย็นเยียบ สีหน้าเย็นชาเฉยเมย มีเพียงปลายใบหูที่แต้มริ้วเมฆาสีแดงชาดจาง ๆ ดั่งผงชาดทาแก้ม
ม่านหมอกไอน้ำลอยฟุ้งกระจาย ผู้ชมมองเห็นได้ไม่ชัดเจน ทว่าการกระทำอันผิดปกติของทั้งสองคนกลับดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นของทุกคน
[ดูไม่เข้าใจเลย อาจารย์ลู่ได้รับบาดเจ็บเหรอ]
[บาดเจ็บจริง ๆ แต่ไม่รู้ว่าเจ็บตรงไหน]
[ร้องครางผ่านหน้าจอจะไปแน่ตรงไหน มีความสามารถก็มาร้องบนเตียงฉันสิ!]