เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 211 นางรองทำอาหารฉันเปิดศึกสวาปาม โมโหฉีเหิงแทบตายฉันหัวเราะก๊าก
ผู้ชมไม่ได้ยินบทสนทนาระหว่างฉินหว่านอิ๋นกับระบบ
ทว่าเมื่อฉินหว่านอิ๋นกลับมาที่ห้อง และเริ่มคัดลอก “บทกวีถังสามร้อยบท” รวมถึงบทกวีโบราณที่เคยถูกสั่งให้ท่องจำในตำราเรียนตามคำเตือนของระบบนั้น——
ผู้ชมต่างพากัน “!!!”
[พี่ฉินตื่นรู้แล้วเหรอ ฟื้นความทรงจำยุคปัจจุบันกลับมาแล้วใช่ไหม]
[มิน่าล่ะเมื่อกี้พี่ฉินถึงได้แข็งกร้าวขนาดนั้น! ถึงขั้นกล้าตบองค์รัชทายาท ที่แท้ก็ตื่นรู้นี่เอง~]
[ฉันเริ่มตั้งตารอดูหลิ่วหรูอวี้รถคว่ำแล้วสิ!]
[ว่ากันตามเนื้อผ้า อักษรพู่กันของหว่านอิ๋นเขียนออกมาได้สวยจริง ๆ!]
ฉินหว่านอิ๋นนั่งคัดบทกวีโบราณอยู่หน้าโต๊ะหนังสือตลอดทั้งบ่าย
ริมหน้าต่างบานเล็กมีควันเครื่องหอมรมควันลอยกรุ่น ฉินหว่านอิ๋นสวมกระโปรงหรูฉวินสีเขียวเรียบง่าย นั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้ มือถือพู่กันเรียบ น้ำหมึกแผ่ซ่าน บนต้นไม้นอกหน้าต่างมีเสียงจักจั่นและเสียงนกร้องแว่วมาเป็นระยะ ยิ่งขับเน้นให้ทิวทัศน์นี้เงียบสงบผ่อนคลาย