001

บทที่ 1 คนงานเหมืองตัวน้อย

หลานเจ๋อลืมตาสีดำสนิทขึ้นอย่างกะทันหัน เบื้องหน้าคือถ้ำหินอันมืดมิด มืดจนแทบมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตัวเอง

เขาฝันถึงความฝันนั้นอีกแล้ว ความฝันที่เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะมาถึงดาวเคราะห์ดวงนี้ เป็นภาพที่เหมือนเคยเห็นในความฝัน และก็เหมือนเคยเกิดขึ้นจริงระหว่างการเดินทางข้ามดวงดาว—ภาพที่ตัวเขาอยู่ในสภาพไร้น้ำหนักและกำลังร่วงลงสู่ดาวเคราะห์ขนาดมหึมาสีน้ำตาลอมเหลือง

เสียงหายใจราบเรียบเป็นจังหวะดังอยู่ข้างหูใกล้แค่เอื้อม หลานเจ๋อที่ค่อย ๆ ได้สติรู้สึกคันยุบยิบตรงแก้ม ทุกครั้งที่เขาหายใจจะมีอะไรบางอย่างปัดผ่านแก้มเบา ๆ เขาถอนหายใจอย่างจนใจ ยกมือขึ้นเตรียมผลักเจ้าสิ่งขนฟูนั่นออกไปสักหน่อย แต่แล้วความรู้สึกเปียกเย็นที่ท่อนล่างก็ทำให้ใบหน้าของเขาดำทะมึนทันที

“ชาง——ฉิง! ไอ้บ้า นายฉี่รดที่นอนอีกแล้ว!”