กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 136 รับลม
เมื่อแสงสายยันต์ลำสุดท้ายถูกทิวเขาไกลตาฮุบกลืนไป ทั่วทั้งขุนเขาและพงไพรก็จมดิ่งลงสู่สีน้ำเงินเข้มอันลึกล้ำ
คืนนี้ แสงจันทร์งดงามยิ่งนัก
ดวงจันทร์วันเพ็ญลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าค่ำคืน แสงจันทร์ดุจสายน้ำ ไหลเอ่อรินรดไปทั่วทุกซอกมุมของท้องทุ่งชนบท
สายลมยามค่ำพัดผ่าน นำพากลิ่นไอจาง ๆ ของดินและกลิ่นหอมรวงข้าว มาตามทาง ร่องน้ำสองฝั่งถนนมีเสียงกบขานรับเป็นพัก ๆ สั้นกระชับและเกียจคร้าน
“กำลังถอยรถ โปรดระวัง—”
“กำลังถอยรถ โปรดระวัง—”
เสียงหญิงอิเล็กทรอนิกส์ดังกังวานแผดแหวกท้องฟ้าค่ำคืนขึ้นมาอย่างไร้เค้าลาง
ตามติดมาด้วยเสียง “ต๊อก ๆ” ของรถสามล้อ จากไกลขยับเข้าใกล้ กระดอนกระเด้งมาตลอดทางจากความมืดมิดยามค่ำคืน