เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หญิงสาวล้วนอ่อนไหว หญิงสาวที่ฉลาดยิ่งอ่อนไหว หนีเฉินอีรู้สึกถึงได้ชัดเจนว่าวันนี้ท่าทีของฉางเซิงที่มีต่อนางเป็นมิตรกว่าปกติ เพียงแต่นางไม่รู้ว่าทำไมท่าทีของฉางเซิงที่มีต่อนางจึงเปลี่ยนแปลงไปกะทันหัน
หนีเฉินอีก้าวเท้าเข้าห้อง วางของที่นำมาลงบนโต๊ะ "วันนี้เจ้าดูอารมณ์ดีนะ มีเรื่องอะไรที่ควรค่าแก่การดีใจหรือ?"
ฉางเซิงไม่ตอบคำถามของหนีเฉินอี แต่ชี้ไปที่ของบนโต๊ะแล้วกล่าวว่า "ขอบใจเจ้า แต่ต่อไปอย่าส่งของมาให้ข้าอีกเลย คนอื่นจะได้พูดลือกัน"
หนีเฉินอีนั่งลงข้างโต๊ะ กล่าวว่าอย่างไม่ใส่ใจ "ข้ายังไม่กลัวเลย เจ้ากลัวอะไร?"
ฉางเซิงพูดไม่ออก เขาไม่อยากนั่งใกล้หนีเฉินอีเกินไป จึงคิดจะไปนั่งที่ข้างเตียง แต่กะทันหันก็นึกได้ว่าจงใจรักษาระยะห่างจากหนีเฉินอีก็ดูจะไม่ค่อยดี เช่นนั้นจึงนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับหนีเฉินอี เพื่อบรรเทาความเขินอาย จึงหยิบลูกสาลี่ขึ้นมากัดคำหนึ่ง