เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้ยินคำพูดของจางโม่ ฉางเซิงรีบพาเฮยกงจื่อเข้าไปในลานบ้าน ปิดประตูรั้วบ้านแล้วตามจางโม่ไป "อาอาจารย์ พวกอาจารย์ปู่รองหาข้ามีเรื่องอะไรหรือขอรับ"
"ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เจ้าไม่ต้องตื่นเต้น" จางโม่ยิ้มกล่าว "อาจารย์ของเจ้า หลัวหยางจื่อ เมื่อครั้งยังมีชีวิตเป็นนักพรตแห่งเขาเก๋อจ้าว เพื่อฟื้นฟูทะเบียนนักพรตของเขา เมื่อก่อนพ่อข้าต้องอาศัยฐานะเทียนซือออกพระบัญชาข้ามขั้นลงมา พระบัญชาเทียนซือไม่เพียงต้องกราบทูลในพิธีบวงสรวงต่อสวรรค์ ยังต้องจัดทำเป็นแฟ้มผนึกเก็บรักษาไว้ พออาจารย์ปู่ทั้งสี่ท่านได้ทราบเรื่องนี้ก็สนใจในตัวเจ้าไม่น้อย ต่างอยากเห็นว่าคนหนุ่มผู้เลิศเลอเช่นไรกัน ถึงกับทำให้เทียนซือรักใคร่ในฝีมือและเห็นคุณค่า ถึงกับยกเว้นกฎหมายให้"
จางโม่พูดจบแล้ว ฉางเซิงก็ถอนหายใจโล่งอกอย่างลับ ๆ "แท้จริงแล้วเมื่อวานข้าควรไปเข้าเยี่ยมคำนับผู้อาวุโสทั้งหลายแล้ว เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบครบถ้วนเอง"
"ไม่เกี่ยวกับเจ้า" จางโม่ส่ายหัวกล่าว "พวกท่านก็เหมือนพ่อข้า ตั้งแต่หลายปีก่อนก็ไม่ข้องแวะกับเรื่องทางโลกแล้ว เพียงแต่การจัดทำแฟ้มผนึกเก็บพระบัญชาเทียนซือจำเป็นต้องแจ้งให้พวกท่านทราบสักคำ ฉะนั้นพวกท่านจึงได้รู้ว่ามีคนอย่างเจ้า"
"อาจารย์ปู่รองทั้งหลายล้วนอยู่อารามอู๋จี๋หรือขอรับ" ฉางเซิงเงยหน้ามองขึ้น
"ไม่มี พวกท่านต่างมีที่พักของตัวเอง" จางโม่กล่าวว่า