เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผ่านผืนน้ำที่เชี่ยวกรากมาแล้ว เบื้องหน้ากระแสน้ำกลับราบเรียบลงบ้าง เพราะล่องลงไปตามน้ำจึงไม่ต้องออกแรงพาย เพียงประคองทิศทางไม่ให้เรือลำเล็กหมุนวนก็พอ
เมื่อหลุดพ้นจากภยันตรายไปชั่วคราว ฉางเซิงก็เริ่มใคร่ครวญว่าต่อไปควรทำอย่างไร ก่อนอื่นเขาต้องรู้แน่ว่าแม่นางจ้าวและพวกจะไปที่ใด เรือหลวงที่พวกนางโดยสารมาก่อนหน้านี้มุ่งสู่ก้านโจว แม่นางจ้าวและพวกไม่ต้องสงสัยว่าต้องไปก้านโจว แต่จะไปที่ใดแน่เขาก็ไม่รู้
“พี่สะใภ้สาม พวกเจ้าจะไปที่ใดหรือ” ฉางเซิงถาม
คำเรียกแบบนี้ทำให้แม่นางจ้าวมีความเขินอายที่มีมาก แต่ก็ไม่สะดวกจะแก้ไขให้ถูกต้อง จำต้องกล่าวเสียงเบาว่า “บิดาของข้าเป็นเจ้าเมืองก้านโจว พวกเราอาศัยอยู่ที่ที่ว่าการเมืองก้านโจว”
ฉางเซิงได้ยินคำนั้นก็ประหลาดใจไม่น้อย เขารู้ว่าแม่นางจ้าวมาจากตระกูลขุนนาง แต่ไม่คิดเลยว่าชาติกำเนิดของนางจะสูงส่งถึงเพียงนี้ เจ้าเมืองนับว่าเป็นข้าราชการใหญ่โตแล้ว เป็นรองเพียงเจี๋ยตู้สื่อ