เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะท่านนักพรตหลินเคยกำชับไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อปาตูลู่และพวกขุดพบแผ่นหินปิดหลุมศพจึงหยุดลง พอเห็นท่านนักพรตหลินเดินเข้ามา ทั้งสี่ก็รีบแยกไปหลบข้างทาง
ฉางเซิงไม่มีระดับปราณวิญญาณ มองสิ่งของในยามค่ำไม่ชัด แต่ช่วงนี้บนฟ้ามีพระจันทร์ อาศัยแสงจันทร์จึงแลเห็นเลือนรางว่าเบื้องหน้าดินกลบหลุมศพถูกขุดเป็นอุโมงค์ใต้ดินทแยงไปทางเหนือ ภายในมืดสนิท ไม่รู้ลึกตื้น
“ท่านอาจารย์ หลุมศพลึกเก้าฉื่อ ใช้ระเบียบพิธีศพแบบเต๋า” หลี่จงยงกล่าวว่าเสียงเบา
ฉางเซิงติดตามทุกคนได้ไม่นานนัก จึงไม่เข้าใจว่าระเบียบพิธีศพของนักพรตกับคนทั่วไปแตกต่างกันอย่างไร แต่เคยได้ยินว่าทาเคดะ มายูมิเคยพูดว่า ห้องสุสานของคนทั่วไปนั้น ผู้ไม่มีบุตรลึกสามฉื่อเก้า ผู้มีบุตรหนึ่งคนลึกสี่ฉื่อสอง ผู้มีบุตรหลายคนลึกสี่ฉื่อเจ็ด ส่วนหลุมศพที่สถานที่นี้ เห็นได้ชัดเจนว่าฝังลึกกว่าคนทั่วไป
หลี่จงยงพูดจบแล้ว เฉินลี่ชิวก็กล่าวว่า “ดินกลบหลุมศพแน่นกระชับ คงจะไม่มีผู้ใดเคยขุดขโมย ใต้ดินแห้ง ควรจะไม่เคยมีน้ำซึมเข้า”
ท่านนักพรตหลินพยักหน้า ก้าวเท้าไปยังอุโมงค์ใต้ดิน “พวกเจ้ารออยู่ข้างนอก”