เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉางเซิงให้แล้วขนมปังอบปาตูลู่ทั้งหมด 3 ก้อน แต่ละก้อนหนักครึ่งจิน ปาตูลู่ตัวใหญ่ปากกว้าง ไม่กี่คำก็กลืนหมดก้อนหนึ่ง ฉางเซิงกังวลเขาจะติดคอ จึงยื่นไปให้ซึ่งถุงน้ำ
ปาตูลู่โบกมือ แล้วเหลียวมองซ้ายขวา เห็นหลี่จงยงและคนอื่น ๆ ไม่เคยมองมา ถึงได้กล่าวว่าแก่ฉางเซิง “เอาอีกมาอีกหลายก้อน”
ก่อนหน้านี้รถเทียมม้า 2 ตัวต้องการคลานเข้าไปในเพิงรถ ส่วนเกี้ยวที่รถเทียมม้าสี่ตัวลากนั้นใหญ่กว่าเพิงรถ ก้มตัวก็เข้าได้ ฉางเซิงก้มตัวเข้าไปในเกี้ยว คว้าขนมปังอบมาหนึ่งกำแล้วถอยออกมา
หลังจากนั้น เมื่อแอบยัดขนมปังอบให้ปาตูลู่แล้ว ฉางเซิงถามเสียงเบาว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ภายใน 5 วันรีบไปถึงยงโจวได้หรือไม่”
กีบม้าเร่งรีบ เสียงลมระคายหู ปาตูลู่ฟังไม่ชัด “เจ้าว่าอะไรนะ”
ฉางเซิงกังวลท่านนักพรตหลินในรถได้ยิน จึงไม่พูดเสียงดัง แต่เป็นชะโงกเข้าไปใกล้หูปาตูลู่แล้วสอบถามเสียงเบา
“ลำบากนัก” ปาตูลู่ส่ายหัว
ฉางเซิงได้ยินคำนั้นก็ใจสั่น เร่งรีบถามต่อ “ถ้าระหว่างทางราบรื่นก็ไม่ไหวหรือ”
ปาตูลู่ส่ายหัว “ไม่ไหว เจ้าลองคิดดู ยงโจวห่างจากอวี่โจวถึงกว่าสามพันลี้ หนึ่งวันวิ่ง 500 ลี้ก็สุดขีดแล้ว เร็วที่สุดก็ต้อง 6 วัน”
“เขาว่ากันว่าข่าวด่วน 800 ลี้ไม่ใช่หรือ...”