เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีเทียนหยวนที่ 890 หมู่บ้านบนเขาอันหนึ่งภายในเติงโจว
ยามสองของช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ท้องฟ้ากะทันหันแปรปรวน ลมกรรโชกพัดกระหน่ำขึ้นมาทันที เมฆดำปกคลุมทั่วฟ้า
ฉางเซิงเดิมทีนอนอยู่ข้างๆ เหล่าหวง เมื่อได้ยินเสียงหวีดหวิวบาดหูก็รีบยันแขนลุกขึ้น เดินกะเผลกไปถึงหน้าประตู ดึงเปิดประตูไม้ของบ้านพังแล้วเงยหน้ามองฟ้า
เห็นฟ้าลมแปรเปลี่ยน ลมเต็มหอฝนใกล้มา ฉางเซิงจำต้องหันกลับเข้าห้อง หยิบเสื้อฟางกันฝนและหมวกงอบที่แขวนอยู่บนผนังลงมาเตรียมออกจากบ้าน แต่พอหันไปเห็นเหล่าหวงที่นอนอยู่บนกองฟาง เขาก็ลังเลอีกครั้ง
เหล่าหวงไม่ใช่คน แต่เป็นวัวเหลืองตัวหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าเหล่าหวงอายุมากเท่าไรกันแน่ รู้เพียงว่าตอนที่เขาถูกเก็บกลับมา เหล่าหวงออกลูกวัวพอดี ท่านลุงหวังใช้น้ำนมของเหล่าหวงช่วยชีวิตเขาไว้ ปีนี้เขาอายุ 14 เหล่าหวงก็มีฟันขึ้นเต็มปากแล้ว มันแก่มากแล้ว ช่วงเวลาหนึ่งที่ผ่านมานี้ สถานการณ์ของเหล่าหวงไม่ค่อยดีนัก หมอบราบไม่ขยับเขยื้อนมาเป็นเวลานาน 7-8 วันมาแล้วที่ไม่ได้กินหญ้าและน้ำ
ฉางเซิงไม่สบายใจที่จะปล่อยให้เหล่าหวงอยู่ที่ในบ้านตามลำพัง แต่เขาก็ไม่อาจไม่ไปได้ เพราะว่าเร็วมากจะเกิดฟ้าร้องฟ้าผ่าขึ้น และเมื่อฟ้าผ่าเขาไม่สามารถอยู่ในหมู่บ้านได้