เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 แค่คนไร้พรสวรรค์ในการบำเพ็ญคนหนึ่ง มีสิทธิ์อะไร?
หลงเฉินเยว่พาซือชิงอวี่มายังยอดเขาหลักของสำนักเมตตาจิต
ระหว่างทาง หลงเฉินเยว่ยังเล่าเรื่องอีกเรื่องให้ซือชิงอวี่ฟัง
ศิษย์สำนักร้อยหลอมมัดคนทั้งสี่จากสำนักติ้งคุนกลับสำนัก หลังจากซ้อมคนของสำนักติ้งคุนจนอ่วม สำนักร้อยหลอมจึงส่งข่าวให้จงหลีซางมารับตัว
ผู้ถูกจับล้วนเป็นศิษย์สายตรง แถมถูกจับรวบยกกลุ่ม จงหลีซางย่อมอยู่เฉยไม่ได้ เขาฝืนใจไปสำนักร้อยหลอม หลังถูกประมุขสำนักร้อยหลอมด่าชุดใหญ่ ก็ถูกเรียกเงินก้อนโตเป็นค่าไถ่ สำนักร้อยหลอมถึงยอมปล่อยคน
เรื่องนี้ขึ้นพาดหัวข่าวใหญ่ในโลกบำเพ็ญเซียนตอนนั้น พอแพร่สะพัดไป ความเห็นของคนส่วนใหญ่ก็เข้าข้างสำนักร้อยหลอม
สำนักติ้งคุนเสียหน้า คราวนี้พวกเขาทำได้เพียงยอมรับเคราะห์
เดิมทีคิดว่าเรื่องคงจบลงเท่านี้ ไม่คาดว่าสำนักร้อยหลอมยังไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป